Minik AdımlarKırmızı Başlıklı Kız
Ormanın kenarındaki küçük bir köyde, herkesin çok sevdiği bir kız çocuğu yaşardı. Büyükannesi ona kırmızı kadifeden bir başlık dikmişti. Kız bu başlığı o kadar severdi ki hiç çıkarmazdı. Bu yüzden herkes ona “Kırmızı Başlıklı Kız” derdi.
Bir sabah annesi onu yanına çağırdı: “Büyükannen hastalanmış kızım. Ona bu sepetteki kekle bir şişe ıhlamuru götürür müsün? Ama dikkat et, ormanda yoldan hiç ayrılma ve tanımadığın kimseyle konuşma.” Kırmızı Başlıklı Kız sepeti koluna taktı, annesini öptü ve “Merak etme anneciğim, söz!” diyerek yola koyuldu.
Ormanın içinde kuşlar ötüyor, güneş ağaçların arasından süzülüyordu. Kız neşeyle yürürken ağaçların arkasından bir kurt çıktı. “Günaydın küçük kız” dedi tatlı bir sesle. “Bu güzel sepetle nereye gidiyorsun?” Kız, annesinin sözünü unuttu ve “Büyükanneme gidiyorum. Ormanın öbür ucundaki üç büyük meşenin altındaki evde oturuyor” dedi.
Kurt içinden kurnazca güldü. “Bak ne güzel çiçekler var” dedi. “Neden büyükannene bir demet toplamıyorsun? Çok sevinir.” Kız etrafına baktı; gerçekten de her yer rengârenk çiçeklerle doluydu. “Doğru söylüyorsun” dedi ve yoldan ayrılıp çiçek toplamaya başladı. Bir çiçeği koparıyor, ileride daha güzelini görüp oraya koşuyordu. Böylece ormanın derinlerine gitti.
Kurt ise kestirme yoldan büyükannenin evine koştu. Kapıyı tıklattı. “Kim o?” diye sordu büyükanne. Kurt sesini inceltti: “Benim, Kırmızı Başlıklı Kız! Sana kek getirdim.” Büyükanne “Kapı açık, gir yavrum” dedi. Kurt içeri daldı. Ama büyükanne onu görür görmez korkuyla dolaba saklandı ve kapısını içeriden kilitledi. Kurt da büyükannenin geceliğini ve takkesini giyip yatağa girdi.
Kırmızı Başlıklı Kız kucağı dolusu çiçekle eve vardı. Kapı aralıktı. İçeri girince tuhaf bir his duydu. Yatağa yaklaştı. Büyükannesi yorganı burnuna kadar çekmişti, takkesi de gözlerinin üstüne düşmüştü. “Büyükanne, kulakların ne kadar büyük!” dedi kız. “Seni daha iyi duymak için yavrum.” “Büyükanne, gözlerin ne kadar büyük!” “Seni daha iyi görmek için yavrum.”
“Büyükanne, ellerin ne kadar büyük!” “Sana daha iyi sarılmak için yavrum.” “Ama büyükanne… ağzın ne kadar büyük!” Kurt yorganı atıp fırladı: “Seni yemek için!” Kırmızı Başlıklı Kız çığlık atarak masanın etrafında koşmaya başladı. Kurt peşindeydi. Kız sepeti kurda fırlattı, sandalyeleri devirdi ve bağırdı: “İmdat! Yardım edin!”
O sırada evin yakınında çalışan bir oduncu, çığlıkları duydu. Baltasını alıp koşarak eve daldı. Kurt, iri yarı oduncuyu görünce korkudan tüyleri diken diken oldu. Pencereden fırlayıp kaçtı, koşa koşa ormanın en uzak köşesine gitti ve bir daha o civarda hiç görünmedi. Oduncu dolabın kapısını çaldı: “Korkmayın, kurt gitti!”
Büyükanne dolaptan çıktı ve torununa sımsıkı sarıldı. Kırmızı Başlıklı Kız ağlıyordu. “Özür dilerim büyükanne” dedi. “Annemin sözünü dinlemedim. Yoldan ayrıldım, tanımadığım biriyle konuştum ve ona evinin yerini söyledim.” Büyükanne onun saçlarını okşadı: “Önemli olan bundan ders çıkarmak yavrum.”
Sonra hep birlikte oturdular. Oduncu da onlara katıldı. Keki yediler, sıcak ıhlamur içtiler. Büyükanne kendini çok daha iyi hissediyordu. Akşam olunca oduncu, Kırmızı Başlıklı Kız’ı evine kadar götürdü. Kız annesine her şeyi anlattı ve söz verdi: “Bir daha yoldan hiç ayrılmayacağım ve tanımadığım kimseye bilgi vermeyeceğim.” Ve o sözünü hiç unutmadı.
Bu masalı sesli dinleyin
Minik Adımlar uygulamasında bu masal ve 354 masal daha; okunan cümle ekranda parlar, çocuğunuz dinlerken okumayı öğrenir. Reklamsız ve internetsiz.
Google Play'den indir
