Minik AdımlarYalancı Çoban
Bir köyün yukarısındaki yeşil tepelerde Cemal adında genç bir çoban, köylülerin koyunlarını otlatırdı. Her sabah sürüyü tepeye çıkarır, akşam geri getirirdi. Ama Cemal’in canı çok sıkılıyordu. Bütün gün koyunlardan başka konuşacak kimse yoktu. “Keşke biraz heyecan olsa” diye düşünürdü.
Bir gün aklına bir fikir geldi. Tepenin en yüksek yerine çıktı ve var gücüyle bağırdı: “Kurt geldi! Kurt geldi! Yetişin, kurt koyunlara saldırıyor!” Aşağıda tarlada çalışan köylüler bu sesi duyunca ellerindeki işi bırakıp tırmıklarla, sopalarla tepeye koştular.
Köylüler nefes nefese tepeye vardıklarında ne kurt vardı ne de telaşlanan bir koyun. Cemal kahkahalarla gülüyordu. “Sizi kandırdım! Kurt falan yok!” Köylüler çok kızdı. “Bu şaka değil Cemal!” dediler. “İşimizi yarıda bırakıp geldik.” Söylenerek aşağı indiler.
Birkaç gün sonra Cemal’in canı yine sıkıldı. Yine tepeye çıktı: “Kurt geldi! Kurt geldi! İmdat!” Köylüler bir an duraksadı. “Belki bu sefer doğrudur” dediler ve yine koştular. Tepeye vardıklarında Cemal yine gülüyordu. Köylüler bu kez çok daha kızgın bir şekilde geri döndüler.
Bir akşamüstü güneş batarken ormanın içinden gerçek bir kurt çıktı. Gözleri parlıyordu, dişleri sivriydi. Yavaş yavaş sürüye yaklaştı. Koyunlar korkuyla meleşmeye başladı. Cemal kurdu görünce korkudan titredi. Hemen tepenin ucuna koştu.
“Kurt geldi! Kurt geldi! Bu sefer gerçek! Yardım edin!” diye var gücüyle bağırdı. Sesi vadide yankılandı. Aşağıda köylüler sesi duydu ama başlarını bile kaldırmadılar. “Yine şaka yapıyor” dediler. “Bizi üçüncü kez kandıramaz.” Ve işlerine devam ettiler.
Cemal bağırdı, bağırdı ama kimse gelmedi. Kurt sürünün arasına daldı. Koyunlar korkuyla her yöne kaçıştı. Cemal elindeki sopayla kurdu korkutmaya çalıştı ama tek başına başa çıkamıyordu. Kurt bir koyunu kapıp ormana doğru kaçtı. Diğer koyunlar dağa taşa dağılmıştı.
Cemal ağlayarak köye döndü. Köyün en yaşlısı Hasan Dede ona sarıldı. “Oğlum” dedi, “yalan söyleyen bir kişi doğru söylediğinde bile kimse ona inanmaz. Güven bir cam gibidir; bir kez kırılırsa tamir etmek çok zordur.” Cemal başını öne eğdi.
Ertesi sabah Cemal köy meydanına gitti ve bütün köylülerden özür diledi. “Size yalan söyledim, güveninizi boşa harcadım. Bunun bedelini ben ödedim ama siz de koyununuzu kaybettiniz. Çok özür dilerim.” Sonra köylülerle birlikte dağa çıkıp dağılan koyunları tek tek topladılar.
O günden sonra Cemal bir daha asla yalan söylemedi. Canı sıkıldığında kaval çalmayı öğrendi; güzel ezgileri tepelerden köye kadar ulaşırdı. Yıllar içinde köylüler ona yeniden güvenmeye başladı. Çünkü güven, bir günde kaybedilir, ama her gün doğruyu söyleyerek yeniden kazanılır.
Bu masalı sesli dinleyin
Minik Adımlar uygulamasında bu masal ve 354 masal daha; okunan cümle ekranda parlar, çocuğunuz dinlerken okumayı öğrenir. Reklamsız ve internetsiz.
Google Play'den indir
